joy("c" )'s profilejoy's spacePhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    February 01

    หยุดเถอะ ถ้ารู้ว่าตัวเองเหนื่อย

      หากเรา หาเหตุผลให้กับตัวเอง ว่า . . .
    ทำไม . . . เราถึงรักคนๆ นี้นัก
    แล้วเหตุผลที่ได้ มีแค่เพียง . . . รักเพราะรัก
     



    ฟังดูอาจเลื่อนลอย ไร้จุดหมายเกินไป
    แต่สำหรับคนที่รักกัน . . . เหตุผลเพียงแค่นี้
    ก็เพียงพอ ที่จะสานต่อความรัก . . . ให้อยู่ต่อไป




    แต่กับคนที่เรารักเขา . . . แล้วเขาไม่รักเรา
    ไม่เคยจะมองเห็น แม้แต่คุณค่า ในตัวเรา
    ต่อให้เรา หยิบยื่นสิ่งดีๆ ให้เขาเพียงไหน
    หรือให้เหตุผลมากมาย. . . ในคำว่า รักที่เรามีให้
    เขาก็คง มองไม่เห็นมันเหมือนกัน


    และกับคนประเภทนี้ . . .
    ยิ่งเราเรียกร้องมาก แค่ไหน . . .
    ก็จะยิ่งสร้างความเหนื่อยใจ . . . ให้กับเราเท่านั้น




    ถ้าคุณ มีความสุขกับมัน . . . ก็ดีไป
    แต่สุข . . . แล้วเหนื่อยใจ ก็น่าคิดเหมือนกัน
    คนเรา . . . เหนื่อยแล้วก็ต้องพัก
    ต้องหาทางออก ที่ทำให้เราดีขึ้น




    กับเรื่องของความรัก ก็เช่นกัน
    เมื่อเราต้องเหนื่อยล้าเพราะมัน คงต้องพักซะบ้าง
    ลองหยุดวิ่งตามเขาซักครั้ง . . . แล้วมาเดิน(แค่เดิน) ตามตัวเองดูสักหน
    คุณอาจรู้สึกดีกว่า . . . การต้องวิ่งตามใครคนนั้น
    อย่างน้อยๆ คุณจะพบว่า . . .
    การเรียนรู้ที่จะรักตัวเองนั้น . . . ไม่ทำให้เราเหนื่อยใจเลย


    ความจริงแล้ว . . . การรักตัวเอง ไม่ยากเลย
    ถ้ายังไขว่คว้าหารัก แต่ยังไม่พบเจอคนที่รักเราจริง
    ก็อย่าฝืนที่จะรัก . . . เดี๋ยวจะเสียใจทีหลัง
    ถ้าเสียใจ ก็ขอให้คิดถึงตัวเองให้มากๆ
    แล้วบางทีสิ่งดีๆ . . . ก็อาจรอเราอยู่ในวันข้างหน้า


     

    การเดินทางของความรัก

    ความรักของเรา 2 คนเหมือนกับการเดินทาง
              เราเรียกมันว่า . . “การเดินทางของความรัก”
                                                                                                                                                                

              ตอนแรก . . เรา 2 คนเดินกันคนละเส้นทาง
              จนมาถึงถนนที่มาบรรจบกัน 
              ถนนที่เรียกว่า . . “ถนนแห่งความรัก”

              เราเจอกัน ยิ้มให้กัน พูดคุยกัน และเริ่มก้าวเดินไปพร้อม ๆ กัน 
              ฉันไม่ได้เดินนำหน้า เธอไม่ได้เดินตามหลัง
              เรา 2 คน ก้าวเดินไปพร้อม ๆ กัน “บนถนนแห่งความรัก” เส้นนี้

                                                          

              ในช่วงแรกของการเดินทาง มันช่างราบเรียบ ไม่มีอุปสรรคใด ๆ 
              เมื่อเดินมาเรื่อย ๆ เรา 2 คนพบว่า . . ทางเดินไม่ได้ราบเรียบอย่างที่คิด 
              มีอุปสรรคที่เป็นบททดสอบ “ความรัก” ของเรามากมายตลอดทางเดิน 
              จนบางครั้ง เราคนใดคนหนึ่งล้มลง และใครคนใดคนหนึ่งช่วยฉุดขึ้น 
            
      มิตรภาพ . . ความรัก . . ความผูกพัน . . กำลังใจ . .
              ทำให้เราผ่านช่วงเวลาที่ร้าย ๆ มาได้  . . ด้วยกัน..

                                                          

              เมื่อการเดินทางมาถึงทางแยก . . มีเส้นทางไปทางซ้าย และ ทางขวา 
              เธอเลือกที่จะไปทางขวาพร้อมฉัน แต่ฉันก็อยากจะเดินไปทางซ้าย 
              ฉันต้องเลือกระหว่างทางเดิน 2 ทาง . .
              เดินไปทางขวาพร้อมกับเธอ หรือ เดินไปทางซ้ายคนเดียว

                                                                                

              ฉันยืนอยู่นิ่ง ๆ นึกทบทวนเรื่องราวในอดีต ตลอดการเดินทางที่ผ่านมา 
              การตัดสินใจในการเลือกทางเดินของฉันครั้งนี้ จะเปลี่ยนอะไรอีกมากมาย 
              ฉันรู้ว่าฉันเป็นคนสร้างเงื่อนไขทางแยกขึ้นมาเอง

              ถ้าฉันเลือกที่จะเดินไปทางขวาพร้อมเธอ . .
              ฉันยังรักเธอ และไม่ได้มีคนใหม่ แต่ลำบากใจกับการเดินทาง 
              ฉันคิดว่าฉันอาจจะทนเดินทางไปกับเธอต่อไม่ได้ 
              ฉันไม่อยากจะต้องทะเลาะ .. งอน ไม่พูดกับเธอในการเดินทาง 
              จน .. ฉันเองต้องเป็นฝ่ายเสียน้ำตาในการเดินทางครั้งนี้

                                                    

              ถ้าฉันเลือกที่จะเดินไปทางซ้ายคนเดียว . .
              ฉันไม่รู้ว่า .. ฉันจะพบอะไร พบอุปสรรคใด พบใครบ้าง 
              แล้วถ้าฉันล้ม ฉันลุกไม่ไหว ใครจะเป็นคนยื่นมือมาจับฉัน 
              ถ้าฉันเหนื่อย ฉันท้อ ฉันจะต้องทำยังไง เมื่อไม่มีเธอเดินข้าง

              ฉันทบทวนอยู่นาน ฉันก็ยังตัดสินใจไม่ได้ 
              เพราะ . . ฉันรักตัวฉัน . .แ ล ะ . . ฉันก็รักเธอ ด้วย
              เฮ้อ . . แล้วอย่างนี้ฉันควรจะทำอย่างไรดี

     

    January 19

    รับได้ไหม...ถ้าคนข้างๆคุณบอกว่า " ไม่ได้รักคุณแล้ว"

    อยากให้เค้า บอกความจริงกับเรา หรือป่าว. . .?

              เราจะรู้สึกอย่างไร หากใครคนหนึ่ง หลอกเราว่ารัก. . .          
            ทั้งๆ ที่หมดรักไปแล้ว
            ทุกอย่างในโลกเปลี่ยนแปลงได้. . .แม้แต่ใจของเราเอง 
             
            เมื่อวันหนึ่งที่ตื่นขึ้นมา แล้วพบว่า. . .
            เราไม่ได้รัก คนที่เรารักมาตลอดอีกแล้ว
            แม้จะเป็นเรื่องที่เจ็บปวด และยอมรับได้ยาก
            อาจฟังดูไม่ดี. . . แต่ก็คือความจริงที่สามารถเกิดขึ้นได้จริง
            และคนทุกคน ก็มีสิทธิ์ที่จะเลิกรัก. . .

            เมื่อหัวใจเราได้ เปลี่ยนไปแล้ว 
            การที่จะไปบอกว่า เราไม่ได้รักเขาอีกต่อไปแล้ว. . .

           มันเป็นเรื่องยาก เพราะความรู้สึกผิด. . .เพราะความสงสาร. . 
           หรือ เพราะอะไรอีกมากมาย. . .
           ทำให้หลายคน ไม่ยอมที่จะพูดความจริง
           และเก็บงำ ความรู้สึกมากมายเอาไว้ และทนคบกันต่อไป. . .
          ลองคิดกลับกันดีไหม. . .?
          หากเราต้องอยู่กับใครสักคน ที่ไม่รักแล้ว
          เราอยากจะให้เขา บอกความจริงกับเราหรือป่าว. . .?
          เราจะรู้สึกอย่างไร . . . หากใครคนนึงหลอกเราว่ารัก
          ทั้งๆ ที่หมดรักไปแล้ว

          เรามีสิทธิ์ที่จะเลิกรักก็จริง. . .แต่เขาก็มีสิทธิ์ ที่จะรู้ความจริง
          แค่ไม่รัก ก็ผิดมากพออยู่แล้ว. . . อย่าทำผิดมากกว่าเดิม     
    ด้วยการรั้งเขาไว้...

          อย่าอ้างว่า เป็นเพราะความสงสาร
          เพราะมันอาจกลายเป็น. . . ความเห็นแก่ตัว
          บอกความจริงให้เขาได้รู้...        ให้เขาได้มีส่วน
    ในการตัดสินใจ ที่จะอยู่หรือไป...


          แม้ไม่ได้ทำให้ความผิดลดลง แต่อย่างน้อยที่สุด...
          ก็จะไม่ทำให้ความผิดมากขึ้นไปกว่าเดิม. . .